g o n e f a r b e y o n d

ขอย้ำ้อีกครั้งประเทศนี้ไม่เคยมีแต่ความสงบสุขอย่างที่พวกคุณๆชอบอ้าง และการสลายการชุมนุมของเสื้อแดงก็จะไม่นำมาซึ่ง “ความสงบสุขร่วมเย็น” แบบที่พวกคุณปรารถนา ความขัดแย้งเป็นส่วนหนึ่งของประวัติศาสตร์ของรัฐไทย มีมาแต่อดีตและยังคงมีมาเสมอ เพียงแต่มันถูกทำให้เลือนลาง ทำให้พร่ามัว และลดทอนความรุนแรง ผ่านวิชาสปช.และวิชาสังคมที่ทำหน้าที่ “กล่อมประสาท” ให้ทุกคนอยู่ใน “ระเบียบวินัย” ทางความคิิดแบบเดียวกันทั้งหมด ดังนั้น จึงไม่น่าแปลกใจว่า ทำไมคนที่ผ่านระบบการศึกษามา ที่จบมหาวิทยาลัยดีๆจึงไม่ได้ตั้งคำถามกับมัน เพราะมหาวิทยาลัยสอนให้คุณเป็นนักเทคนิคเฉพาะทาง ไม่ได้สอนให้คุณตั้งคำถามเชิง epistemology กับสิ่งที่เป็น สิ่งที่เห็นและสิ่งที่ควรจะเป็น และไม่น่าแปลกใจว่า คนที่ออกมาชุมนุมส่วนใหญ่จึงไม่ได้เป็นคนจบการศึกษาชั้นสูง เพราะ พวกเขาอยู่กับความยากจน อยู่กับการถูกกดทับ อยู่กับการถูกเอารัดเอาเปรียบเชิงโครงสร้างมาตลอดทั้งชีวิต… พวกเขาจึงไม่จำเป็นต้องท่องจำความหมายของนิยามคำว่า ความเท่าเทียม ประชาธิปไตย หรือสิทธิมนุษยชน เพื่อเอาไว้สอบเอาปริญญา… พวกเขาเพียงแค่ “อยู่” กับมันทุกวัน จมอยู่กับมันทุกวัน… “จมปลัก” อยู่กับความยากลำบากทุกวัน ขบวนการต่อสู้เรียกร้องของชุมชนต่างๆ เพื่อต่อต้าน “การพัฒนา” ของรัฐโดยใช้ข้ออ้างตีขลุมว่า “เพื่อประโยชน์ของส่วนรวม” เช่น ชุมชนมาบตาพุด (พัฒนาเศรษฐกิจด้วยการสร้างนิคมอุตสาหกรรมที่ปล่อยสารพิษ) ชุมชนหินกรูดบ่อนอก (พัฒนาชาติให้มีไฟฟ้าเยอะๆด้วยการสร้างโรงไฟฟ้าถ่านหิน) หรือหมู่บ้านหลายๆหมู่บ้านที่ต้องถูกนำ้ท่วมทั้งหมู่บ้าน เพราะ คนทั้งประเทศต้องการใช้ไฟฟ้าหรือต้องการบริโภคผลผลิตทางเกษตรกรรม ยังไม่นับรวม ขบวนการแรงงานทั้งหลาย [...]